DÜNYAYI GEZEN TÜRKMEN ŞAİR MESUT OĞUZ’UN ŞİİRLERİNDE SEVGİ

Dünyanın birçok ülkesini gezmek, çeşitli kültürlerle karşılaşmak, farklı insan tipleri ve

karakterlerini tanımak herkese nasip olmaz.

Mesut Oğuz, denizci olarak askerliğini tamamladıktan sonra denizden bir daha ayrılmamış.

Emekli olana kadar hayatının büyük bir kısmı karadan uzakta geçmiş.

İşçi olarak başladığı gemicilikte güverte reisliğine kadar yükselmiş.

Ailesinden, vatanından ayrı kalsa da severek yapmış bu mesleği.

Aylarca yapılan yolculuklarda şiirleştirmiş dünyasını.

Özlem, gurbetlik, aşk gibi duyuları mısralaştırmış.

Sevdiklerinden uzak kaldığı bir bayramda hanımına duyduğu özlemi samimi bir üslupla

anlatıyor. Karısını gülle karşılaştırıyor ve onu parlayan bir yıldıza benzetiyor.

Karısına duyduğu sevgi, saygı ve güven Türkmen kültüründeki aile kavramını anlatması

bakımından dikkat çekicidir.

Evinden ayıran deniz onu çaresizleştirmiştir. Gülden güzel yârim

Gökte yıldız gibi parlayan yârim

Avradım, yârim yüz akım, can yoldaşım

Bu Kurban Bayramı ayrı düştük neyleyim.

“Hasretli Akşam “başlıklı şiirinde duygularını bir fotoğraf gerçekliğinde anlatıyor.

Gemi tasviri, uçan kuşlar, içtiği sigara dumanı, kuşların sesleri insanı doğa ile bütünleştiriyor.

“Hasreti duman eden” imgesi şairin iç dünyasını somutlaştırıyor. Neşe içinde uçan kuşlarla kendi

ruh halini karşılaştırıyor.

Oturdum geminin pupasına halatların üstüne

Yuvasına dönen kuşları seyrettim bu akşam

Cigaramdan çektim bir nefes, hasreti duman ettim

Neşe içinde uçan kuşların seslerini dinledim bu akşam.

Şair “Anadolu Kızları “başlıklı şiirinde üslubuyla Karacaoğlan’ı hatırlardır. Anadolu’nun

kızlarının dertleriyle dertlenir. Onların zengin iç dünyalarını sezinler