OTİZM SPEKTRUM BOZUKLUĞU OLAN
ÖĞRENCİLERİ NASIL BELİRLİYORDUK
Yetmişli yıllarda öğretmen okullarında davranış bilimi ile ilgili dersler, önemliydi. Bu
disiplinlerde, çocuk gelişimi ve öğrencilerin öğrenme süreçleri konusunda bilimsel
araştırmalara dayalı uygulama örnekleri sunulurdu.
Stajlarda rehber hocamız sınıftaki öğrencilerin farklı idrak seviyelerine dikkat etmemizi
söylerlerdi.
Öğretmen adaylarına her öğrencinin başarı ve zekâ seviyesinin farklı olduğu ısrarla
öğretilirdi.
Başarılı veya başarısız olan öğrencilerin tespitinde bazı ölçütler vardı. Aile -öğretmen ve
okul idaresi iş birliği ile veli ve öğrencilere yönelik birtakım hazır testler uygulanırdı.
Genelde öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin dış görünümleri farklı olmazdı. Konuları
anlama anlatma süreçlerinde otizm spektrum bozukluğu öğrenciler, kolaylıkla fark
edilebiliyordu.
Çocuk üzerinde eğitim psikoloji derslerinde öğretilen gözlem metotları ve gelişim
testleri uygulandıkça öğrencinin davranış şekillerindeki farklılıklar ortaya çıkıyordu.
Göz temasından kaçınan, adı söylendiğinde tepki vermeyen, içe kapanık, çevresiyle
ilgilenmeyen, sorulara cevap vermek istemeyen, akranlarıyla diyalog kurmada
zorlanan, kalıp cümleler kuran, grup çalışmalarından kendisini izole eden, tek düze ses
tonuyla konuşan, sahip olduğu eşyalara aşırı bağlılık gösteren, kimi zaman hırçınlık
gösteren, tekrara dayalı hareketler yapan, kimileri inatçı olan, sosyal becerileri
gelişmemiş, yemek yeme bozukluğu gösteren çocuklara genellikle otizm spektrumlu
tanısı konulmaktadır.
Sosyal hayatta temel uyum davranış şekilleri geliştiremeyen bu çocuklarda tanı ölçütleri
çocuklara göre de değişebiliyor.
Öğretmenler, çocuklarla yıllarca beraber olabilmektedir. Bu imkân öğretmenlerin bazen
çocukları anne-babdan daha iyi tanımasını sağlamaktadır.
Çocuğun sınıf içindeki tutumları, öğrenme süreçleri, istençdışı davranışları çocuğun çok
yönlü anlaşılmasını kolaylaştırmaktadır.
Otizm spektrum bozukluğu öğrencilere tanı koyan çocuk ruh hastalıkları uzmanları ve diğer
meslek gruplarının çocuğun öğretmenini dinlemesi sadece tanının konmasını kolaylaştırmaz
çocuğun çok yönlü tanınmasını da sağlar