BAŞIMDAN GEÇENLER

Ayvalık-Altınova

Yıllar önce Ayvalık – Altınova minibüsüne bindim. Yanıma bir amca geldi ve oturdu oğlum,bende Altınova ya gideceğim hiç param yok benim paramı verir misin dedi. Bende hem yol ücretini hem de kendisine yardım amaçlı bir miktar para verdim.  Gönlüm huzurlu bir şekilde eve vardım.

Aradan bir iki hafta geçti, aynı amcaya yine rastladım ve yine aynı şeyleri yaşadım. Yol ücreti, biraz yardım. Altınova’ya geldik. Sonra anladım ki adamın yaşam tarzı bu. Aslında bununla ilgili olarak minibüs sürücüsünün bizi ikaz etmesi gerekir diye düşünmeden de edemedim.

Neyse, bir gün yine Altınova minibüsüne bineceğim. Aaa, o da ne? Benim adam içeride oturuyor. Hemen gittim yanına oturdum. Hemen, amca benim hiç param yok yol paramı verir misin dedim. Şöyle bir baktı. İki kere yol parası , birazda harçlık verdim diye  işi öğrendim mi sanıyorsun, bunun için çok çalışman gerekir sana bu tavırla kimse para vermez dedi. Bana işin inceliklerinden bahsetti. Sonra ne mi oldu? Yine ben adamın yol ücretini verdim. Tabii ki,  hemde yardım amaçlı birazda  para... Her işin bir erbabı var, yapacak bir şey yok. Gülmeyin denk gelirse kesin sizde verirsiniz.