Biriktirme bozukluğu, halk arasında istifçilik olarak ile bilinen bir kişinin ihtiyacının çok ötesinde yüksek sayıda bir şeylere sahip olmasıdır. Aşırı sayıda eşya edinmesi ve bunları kaotik bir şekilde depolaması durumu görünür. Brown; istifçilik sendromu, istifleme (biriktirme) bozukluğu, kompulsif istifleme ya da dispozofobi olarak bilinen ruhsal bozukluktan mustarip anlamını gelir. Bu durum, kişinin diğer insanların değer vermediği ya da çok az önem verdiği nesnelerden kurtulmakta büyük zorluk çekmesine neden olmaktadır. İstifçilik sorununun kaynağında yoksul bir ortamda yetişmek, duygusal açlık gibi türlü sebeplerin olabileceği gibi bazen de depresyon, kaygı bozukluğu ya da dikkat eksikliği gibi sorunların da istifçilik rahatsızlığını tetikleyebildiği ileri sürülmektedir. İstifleme hastalığı, obsesif kompülsif bozukluğuna komşu bir hastalıktır. İstifleme hastalığı olan insanlar eşyalarını atarsa bir huzursuzluk yaşarlar. Bu yüzden atamazlar. Alanları daralmasına evde kokular olmasına rağmen bu eşyaların gidecek olması onlara dehşet duygusu yaratır.

İstifleme hastalığı genellikle duygusal nedenlere dayanmaktadır. Kişi hayatında eksikliğini hissettiği bir şeyi bu şekilde kapatma yoluna gider ve ileride kişiyi yavaş yavaş sıkıntıya sokmaya başlar. Bu durumlar ortadan kalktığında kişi iyileşme sürecine girebilir. Bu durumların ortadan kalkabilmesi için nedenlerinin belirleniyor olması gerekmektedir.

İnsanlar, benim işime yarar, gelecekte kullanılır ve anısı var gibi çeşitli nedenlerle istifçiliğe başlarlar. Bu böyle devam eder, gider. İstiflediği eşyalar yüzünden yeni bir depo kiralayan, ev alan insanlar bile vardır.

Normal olan insanlar da eşyalarıyla duygusal bağ kurabilir. Buna rağmen bir seçim yapması gerektiğinde bazı şeyleri atması gerekiyordur ve atar. Hayatın daralıyor olması eşyalardan vazgeçmemizi kolaylaştırır. Ancak istifçiler, istifleme hastalığı olanlar bunu asla yapmazlar. Hiç anlamı olmayan eşyaları, işlevsel olmayan şeyleri tutarlar. Bunlara göre bu çok normaldir.

Anıları olan eşyaları çok ayrıntılı biriktiriyorsanız bu da istifçiliğe, istifleme hastalığına girmektedir. Anıları da sadeleştirmek gerekmektedir. İnsanlar anılarına ait şeylere bakmalı değer sırasına göre bir karar vermelidir. Çok fazla biriktirme yine istifçiliğe, istifleme hastalığına girmektedir.

İstifçiliğin, istifleme hastalığının tedavisi vardır ve tedavisi zordur. Aile bireyleri istifçi kişiyle çatışmak yerine bu durumu kabul edip bırakmaktadır. Aslında, istifçi kişiyi hastaneye yatırmak gereklidir ve bu arada kişi hasta olduğunu kesinlikle bilmemektedir. Bunu da unutmayalım. İstifçi için biriktirme davranışı çok normaldir ve tedavi olması gerektiğinin ne farkında nede bilincindedir.

Bu yazıyı okuduktan lazım olur diye, hatırası var diye sakladığınız ne varsa atın ya da satın gitsin. Sakladığınız eşyalar 15-20 seneden beri lazım olmuyorsa ne zaman lazım olacak ki? Ne gerek var ki, istifçiliğe-biriktirmeye…