KORONA OLUP DA SÖYLEMEYENLER

“Sözüm Size”

Geçen bir dükkâna alışveriş için girdim. Raflara bakarken biri daha geldi ve işyeri sahibinin yanına oturdu. Söze şöyle başladı. “Ben karantinadayım ama canım sıkıldı çıktım evden dolaşıyorum.” Bu cümleyi duyar duymaz dükkandan nasıl çıktığımı hatırlamıyorum bile. Hep bana mı denk geliyor? bunlar anlamadım gitti.

Aslında, çoğu kişi bu hastalığın kendilerine bulaşabileceği biliyor ve bekliyor. Tüm bunlara karşın tedbir almıyor ve alınan tedbirlere de uymuyorlar.

Tanıdığım birinin testi pozitif çıkmış. Temas ettiklerini arıyor haber veriyor. Aradıklarından biri sakın benim adımı kimseye verme işyerinden beni çıkarırlar diyor. Zihniyet bu. İşten çıkmayayım, coranadan öleyim, bulaştırarak diğer insanları öldüreyim. Kalan sağlar bizimdir.

İnsan hasta olduğunu saklar mı? Hele ki ; böyle bir durum da. Coronaya yakalananlar öcü değil. Coronalı hastayı tedavi etmeye çalışan sağlıkçılar ne yapsın o zaman. Biraz insaf yahu.

Maske-mesafe kuralını hiçe sayanlar bana göre her şekilde sorumlu. Yaptıkları ayıp. İlla ki aileden birinin ölmesi mi gerekiyor?